Deze foto heb ik gisteren genomen tijdens de laatste klimaatmars voor de verkiezingen, op Jezus kunnen we dus niet tellen en Maria hield een bord met volgende boodschap:
LORD FORGIVE
THEM (POLITICIANS)
FOR THEY DON’T
KNOW WHAT
THEY’RE DOING
Super origineel :-), maar op wie kunnen we dan wel rekenen en zouden we onze politici niet beter terechtstellen voor misdaden tegen de mensheid? Vergeven is o zo moeilijk.

De Groene Vlaming stemt

De verkiezingen naderen, sommigen twijfelen, anderen weten al maanden op wie ze gaan stemmen of zeggen gewoon ‘foert’ en stemmen blanco of niet, nog anderen stemmen gewoon op de partij waar ze al heel hun leven lang op stemmen. Ik kan er allemaal in komen, het is zeker niet evident om een goede keuze te maken, en eens de keuze gemaakt lijkt het allemaal niet meer uit te maken want coalities worden gevormd, beloftes worden ingetrokken, programmapunten die men belangrijk vindt worden als pasmunt gebruikt, … Eens de verplichte stem is uitgebracht is het aan de partijen om een regering te vormen, iets waar we niets meer aan kunnen veranderen of bijsturen.

Ondanks het feit dat ik al lang weet voor wie ik ga stemmen heb ik een aantal weken geleden toch eens de stemtest van De Standaard gedaan. Ik vond het een interessante oefening maar heb eruit geconcludeerd dat ik het stemadvies die ik toen gekregen heb toch niet zal volgen :-). Omdat ik niet (meer) geloof in de politiek heb ik de verkiezingscampagne aan mij laten voorbijgaan. Het boeit mij niet wat politici vandaag allemaal uitkramen, veel interessanter lijkt mij hoe gewone burgers over politiek denken, en daarover heb ik onlangs een aantal boeiende opiniestukken gelezen (De groene puinhoop: een reconstructie, Het gat in de markt en Keuzestress). Boeiend in de zin dat ze twee thema’s aansnijden die in Vlaanderen spijtig genoeg niet samengaan: opkomen voor onze identiteit en respect voor de natuur. Als overtuigde groene Vlaming is het niet evident om in Vlaanderen/België de juiste stem uit te brengen. Een Vlaamse groene partij bestaat niet, dus moet men ergens een compromis zoeken. Een compromis is nooit gemakkelijk maar het feit dat we op drie niveaus (Vlaams, federaal en Europees) onze stem kunnen uitbrengen maakt de keuze al iets gemakkelijker. Voor mij zijn migratie, een democratischer en transparanter Europa en klimaatverandering thema’s die mijn stemgedrag zondag zullen bepalen.

Migratie

Een heikel punt, maar iets dat we volgens mij dringend moeten aanpakken is migratie. Migratie zal de komende jaren enkel maar toenemen ten gevolge van klimaatverandering en een toenemende ongelijkheid tussen rijk en arm. Mensen gaan op zoek naar een beter leven en dat is hun recht. Niemand verlaat voor zijn plezier zijn land van herkomst. Maar toch ben ik voor een streng, menselijk en rechtvaardig migratiebeleid gekoppeld aan een effectief beleid van ontwikkelingssamenwerking. Afgelopen decennia is Vlaanderen overspoeld geweest door massale immigratie. De aantallen zijn zo groot dat men is afgestapt van het ‘integratie’-verhaal. De nieuwkomer moet zich niet meer integreren maar men verwacht dat de Vlaming zich aanpast aan de ‘nieuwe realiteit’. Tegenwoordig krijgt bijvoorbeeld de Ramadan meer media aandacht dan de Vastentijd. Men moet begrip opbrengen voor diegenen die de Ramadan volgen maar iemand die zegt dat hij aan het vasten is wordt raar bekeken.

Men moet begrip opbrengen voor diegenen die de Ramadan volgen maar iemand die zegt dat hij aan het vasten is wordt raar bekeken.

De massale immigratie zet onze identiteit onder druk. Het is misschien een beetje extreem gesteld, maar wat mij betreft behoort de tijd dat een bevolkingsgroep een andere bevolkingsgroep verdringt/verdrijft (denken we bijvoorbeeld aan de indianen en aboriginals, en de aanhoudende illegale bezetting van Palestina door Israël) volledig tot het verleden.

Ik werk nabij het Noord-Station in Brussel. Het is daar vergeven van de transmigranten. Een probleem dat uit de hand is gelopen: bussen van de Lijn willen niet meer stoppen onder het Noordstation omdat de hygiëne te wensen overlaat, mensen voelen zich onveilig, worden lastiggevallen, … Ofwel vang je deze mensen op, ofwel voorkom je dat deze mensen hier geraken. Door de mensen op te vangen denk ik dat men meer migranten aantrekt, dus ben ik eerder geneigd om te zeggen dat men die toestroom van transmigranten moet stoppen. Uiteraard kan Vlaanderen/België hier weinig aan doen en kijkt men naar het Europese niveau om dit probleem op te lossen. Het is alvast geen evidente oefening om dit probleem op een menselijke manier op te lossen, maar inzetten op ontwikkelingssamenwerking, het wegwerken van oorzaken van migratiestromen, het stoppen van oorlogen en geweld zouden migreren overbodig moeten maken.

Inzetten op ontwikkelingssamenwerking, het wegwerken van oorzaken van migratiestromen, het stoppen van oorlogen en geweld moet migreren overbodig maken.

Europa van de regio’s

Het huidige Europa wordt bestuurd door de Commissie, Duitsland, Frankrijk en de bedrijfswereld. Het besluitvormingsproces op Europees niveau is weinig democratisch en transparant. Dit heeft de laatste jaren geleid tot een aantal schandalen zoals Dieselgate, de Monsanto Papers, …

Het besluitvormingsproces op Europees niveau is weinig democratisch en transparant. Dit heeft de laatste jaren geleid tot een aantal schandalen zoals Dieselgate, de Monsanto Papers, …

Daarnaast kan men vragen stellen met de houding van Europa ten opzichte van de Catalaanse kwestie (en wat buitenlandbeleid betreft de onverschilligheid van Europa tegenover de illegale bezetting van Palestina door Israël). Catalaanse politici leven in ballingschap of zitten vast in Spaanse gevangenissen, enkel en alleen omdat ze hun democratisch recht hebben uitgeoefend, dit allemaal onder het goedkeurend oog van de EU-bobo’s. Naast de Catalaanse kwestie weet Europa goed genoeg dat er tal van andere regio’s zijn die meer autonomie willen, denken we maar aan de Corsicanen, Schotten, Zuid-Tirolers, Bretoenen, Basken, … bevolkingsgroepen die niet gehoord worden op het Europese toneel. Een probleem dat ze doodzwijgen maar dat hen later misschien (hopelijk) zuur zal opbreken, de Brexit is daarvan misschien al een eerste voorbeeld. Daarom pleit ik voor een meer gedecentraliseerde en meer democratische Europese instelling, een Europees beleid dat echt luistert naar de bezorgdheden van de burger, een beleid dat gevoerd wordt door en voor burgers. Het Europa van de industriële lobbygroepen (de Public Lobby Tour van CEO is trouwens een aanrader!), Frankrijk en Duitsland moet teruggegeven worden aan de burger in de vorm van een Europa der regio’s. Het Europa van de toekomst zal anders zijn, of zal niet zijn!

Het Europa van de industriële lobbygroepen, Frankrijk en Duitsland moet teruggegeven worden aan de burger in de vorm van een Europa der regio’s. Het Europa van de toekomst zal anders zijn, of zal niet zijn!

Klimaatverandering

De laatste maanden is klimaatverandering niet meer uit de media weg te denken. Klimaatmarsen, experten, opiniemakers, bloggers, … ze komen allemaal aan bod in de media en hebben allemaal een mening. Men zou dus denken dat we vertrokken zijn voor een serieuze ommezwaai wat klimaatbeleid betreft. Maar er is volgens mij geen enkele partij die radicaal voor milieu, meer natuur, klimaat en meer biodiversiteit durft gaan. Aan de ene kant hebben we de zogenaamde ‘ecorealisten’ en klimaatontkenners, politici die graag aankondigen dat het wel meevalt met onze aarde. We hoeven onze levensstijl zeker niet aan te passen om de klimaatverandering tegen te gaan. Enkel voorstellen die de economie een boost geven worden voorgesteld als mogelijke maatregelen om de klimaatverandering te bestrijden: investeren in onderzoek, wetenschap en technologie. Technologie zal ons wel redden van de ondergang. Voor deze politici blijft jobcreatie en economische groei veruit de belangrijkste doelstelling (men kiest er bijvoorbeeld voor om de vloot van bedrijfswagens te vergroenen in plaats van ze af te bouwen…). Dit gaat zelfs zo ver dat men beweert dat economische groei onze aarde ten goede komt, waanzinnig! Alle maatregelen die deze groei zouden kunnen vertragen worden naar de prullenbak verwezen. Maar beste politici, wat ben je met een goed betaalde job als er geen bomen meer staan om onze lucht te zuiveren, er geen gezonde bodem meer is om ons water te filteren, er geen robuuste natuurgebieden meer zijn om de klimaatschokken op te vangen?

Een tweede groep van politici zijn zich bewust dat klimaatverandering moet aangepakt worden, maar weigeren om drastische maatregelen te nemen. Het excuus bij uitstek is dat niemand uit de boot mag vallen. De sociaal zwakkeren mogen niet het slachtoffer worden van een op hol geslagen beleid dat focust op het vertragen van klimaatverandering. Ik ben het daar mee eens, maar aan de andere kant denk ik dat iedereen zijn steentje moet bijdragen en mag men niet vergeten dat de rest van de wereld uit de boot valt doordat we geen radicale keuzes durven nemen.

En zo blijft alles uiteindelijk bij het oude, voor wie we zondag ook kiezen. Men beseft dat het dringend tijd is voor actie maar niemand durft te springen uit schrik voor politieke zelfmoord.

Zo beste lezer, ik heb ervoor gekozen om geen enkele politieke partij bij naam te noemen, dat is een bewuste keuze. Ik wilde enkel een aantal van mijn ideeën neerpennen waarmee ik zondag rekening zal houden in het stemhokje. Stemmen is tenslotte altijd een afweging maken tussen verschillende partijstandpunten, die keuze laat ik aan jullie :-). Tot zondag, en stem op de goei! 🙂

May we have your votes, please? – Eurosong in Tel-Aviv

In Israël – de apartheidsstaat dat staatsterrorisme gebruikt als verdedigingsstrategie – wordt vanavond het muzikaal feest van de ‘solidariteit’ gevierd. Een boeiende bijdrage van Johan Sanctorum.

Acta Sanctorum

EurovisionVorig jaar startte de Ronde van Italië in Jeruzalem, jawel. Nu leggen organisatoren voor het grote geld wel graag wat creativiteit aan de dag inzake de startplaats, maar Israël is allerminst een wielernatie en Jeruzalem ligt niet in Italië en zelfs niet in Europa. Toch haalde Sylvan Adams, steenrijke Joodse vastgoedmagnaat uit Montreal, de Italianen met tien miljoen euro over de streep. Sport is big business. En sport is ook politiek, want niemand twijfelt eraan dat dit vooral een charme-offensief van Israël moest voorstellen versus Europa, waar het gepruttel tegen de hermetische afsluiting van de Gazastrook en de nederzettingspolitiek op Palestijnse bodem blijft aanhouden. Het Israëlische regime zet daarbij graag de puntjes op de i. Toen de Giro-directie het in haar communiqués per ongeluk over West-Jeruzalem had (Oost-Jeruzalem is theoretisch gezien Palestijns gebied maar het wordt al sinds 1967 bezet) werd ze prompt door premier Netanyahu op de vingers getikt:…

View original post 826 woorden meer

We zijn met te veel

Chinezen zoeken afkoeling in een zwembad
(www.hongkongfp.com/2015/07/12/in-pictures-cooling-off-at-the-swimming-pool-in-china/)

‘We zijn met te veel’, een uitdrukking die soms weleens uit de mond komt van iemand die hopeloos op zoek is naar een oplossing voor de grote problemen van deze wereld. Maar als er dan wordt gevraagd naar de grootste oorzaak van klimaatverandering en verlies aan biodiversiteit leest men in de media steeds over het toenemende vliegverkeer, de toenemende vleesconsumptie, …

Samen met vele andere onderzoekers en wetenschappers ben ik van mening dat overbevolking inderdaad de grote boosdoener is. Niet overtuigd? In wat volgt ga ik een poging doen om je te overtuigen. Voor een meer uitgebreide aanpak verwijs ik graag naar de website www.mindermensen.be.

Luchtvervuiling en de file

Laten we beginnen met de luchtvervuiling en de fileproblematiek in Vlaanderen. Ik zou dit graag verduidelijken met twee simpele stellingen: 10 000 dieselauto’s vervuilen meer dan 5 000 dieselauto’s, en een file met 10 000 wagens is langer dan een file met 5 000 wagens. Hopelijk gaan jullie akkoord met deze stellingen. Een aantal onder jullie zal ongetwijfeld denken dat de dieselauto binnenkort vervangen zal worden door de ‘milieuvriendelijke’ elektrische wagen. Dit zal voor een deel ongetwijfeld zo zijn, maar wat als die elektriciteit wordt opgewekt door kerncentrales of bruinkoolcentrales? Wat met de milieu-impact van de productie van deze elektrische wagens? Wat met de recyclage van afgedankte elektrische wagens? Allemaal uitdagingen die voorlopig onopgelost zijn. Conclusie: ook 10 000 elektrische wagens vervuilen meer dan 5 000 elektrische wagens en de file met 10 000 wagens blijft langer dan de file met 5 000 wagens. Vandaag de dag zetten de grote autoconcerns nog volop in op het zuiniger maken van de bestaande verbrandingsmotoren, al dan niet met sjoemelsoftware. Ondanks hevig gelobby vanuit de auto- en oliesector en de zeer lakse EU-wetgeving worden auto’s toch zuiniger in verbruik en stoten ze minder uit dan vroeger. Maar hoe valt dit te rijmen met de nog steeds toenemende uitstoot aan NOx en CO2 in de transportsector? Juist ja, de efficiëntie die de autosector boekt gaat volledig teniet door het toenemend aantal auto’s op onze wegen.

De efficiëntie die de autosector boekt gaat volledig teniet door het toenemend aantal auto’s op onze wegen.

Hoe gaan we dan in godsnaam onze uitstoot kunnen verminderen? Men zit al wereldwijd met een gigantische autovloot maar er zijn nog steeds meer mensen die op een auto wachten dan mensen die reeds een auto bezitten. De honger naar ‘auto’-mobiliteit is nog niet gestild en zal komende jaren nog serieus toenemen. Als iedereen die zich een auto kan aanschaffen dit ook daadwerkelijk doet zitten we met een extreem groot probleem. Allemaal dus toch maar elektrisch rijden? Ja, maar hoe zit het met de schaarse grondstoffen die nodig zijn om die miljoenen elektrische wagens te maken? Die voorraden geraken ook stilaan uitgeput. Hoe gaan we die massale hoeveelheden energie op een milieuvriendelijke manier opwekken?

Of we nu met een verbrandingsmotor of elektrisch rijden, de natuur en de biodiversiteit zullen moeten inboeten.

Of we nu met een verbrandingsmotor of elektrisch rijden, de natuur en de biodiversiteit zullen moeten inboeten want men zal natuurreservaten moeten aansnijden om op zoek te gaan naar nieuwe olievoorraden en mijnen om de auto industrie te voorzien van de nodige grondstoffen en energie. Recycleren dan maar? Recycleren kan inderdaad een deel van het probleem oplossen (zoals specifiek voor Vlaanderen het afschaffen van de salariswagen een deel van de oplossing kan zijn), maar de duurzaamste auto is de auto die niet gefabriceerd moet worden. Een dalende wereldbevolking kan dit vergemakkelijken.

Huisvesting

Architecten en ruimtelijke planners gebruiken graag de term ‘verdichting’. Verdichting van de huidige woonkernen moet een (tijdelijke) oplossing bieden aan de steeds toenemende vraag naar (sociale) woningen. Een vraag dat wordt veroorzaakt door een groeiende bevolking. Uiteraard kan men door te verdichten de druk op de open ruimte (tijdelijk) verlichten, daarvoor hoeft men niet gestudeerd te hebben. Bouw in elke huidige stad in Vlaanderen een multifunctionele woontoren van een kilometer hoog en men kan heel de bevolking huisvesten in appartementen. Vlaanderen is al te dicht bevolkt en zou eigenlijk nog gemakkelijk miljoenen nieuwe inwoners kunnen huisvesten, allemaal netjes opgestapeld in torenhoge woonblokken. De betonstop is een feit en de open ruimte zal drastisch toenemen ondanks een toenemende bevolking. Maar willen we dit? We zijn met meer dus moeten we maar op elkaar gaan wonen. Niet echt een beeld waar ik naar uitkijk.

Verdichting is symptoombestrijding. Enkel streven naar een dalende of stabiliserende bevolking zal de vraag naar woningen doen afnemen.

Verdichting is symptoombestrijding. Enkel streven naar een dalende of stabiliserende bevolking zal de vraag naar woningen doen afnemen. Daarbij vergeten we graag dat deze nieuwkomers ook een auto wensen, ook graag ontspannen, naar het werk moeten gaan en boodschappen doen. Het is utopisch om te denken dat de jeugd van tegenwoordig geen wagen meer wil en steeds voor de meest duurzame oplossing zal kiezen. Nee, jongeren gaan ook graag op reis en bouwen ook graag hun eigen woning in een rustige omgeving. Gevolg: onze schaarse ruimte wordt volgebouwd met winkelcentra, bedrijventerreinen, autosnelwegen, woonwijken, voetbalvelden, … en het aantal planten en dieren verdwijnen aan sneltempo omdat hun habitat steeds kleiner wordt.

Vliegen, vlees en rust

We moeten met z’n allen minder vliegen. Goed, maar wat als ik beslis om niet meer te vliegen en weet dat mijn inspanningen teniet worden gedaan door andere aardbewoners die toegetreden zijn tot de middenklasse en zich nu een vliegtuigreis kunnen veroorloven. Daar gaat dus mijn goede wil.

We moeten met z’n allen minder vlees eten. Ook goed, maar wat als ik beslis om vegetarisch te worden en weet dat mijn inspanningen teniet worden gedaan… je weet wel waar ik naartoe wil hé :-). Er is trouwens niets mis met het eten van een stukje vlees. Het is gewoon de schaal waarop vlees wordt geconsumeerd. Die is massaal en vereist een uiterst efficiënte industriële voedselproductie. De vraag is dus niet hoeveel mensen de aarde kan voeden, de vraag is welk landbouwmodel we willen nastreven en hoe we tot dit landbouwmodel kunnen komen. Kleinschalige en duurzame landbouw is iets dat ik wil promoten en zal gemakkelijker na te streven zijn met een kleinere bevolking.

De mens heeft rust nodig en daar kan technologie niet aan tegemoet komen, integendeel. Stel, je woont in een stad en het is mooi weer. Je beslist om in een nabijgelegen park of bos een wandeling te maken. Eens in het bos aangekomen merk je dat je niet de enige bent met dit idee. Daar gaat je rustige wandeling. Je wordt steeds gestoord door andere joggers, wandelaars, fietsers, mountainbikers, honden, … Met een toenemende bevolking en een krimpende ruimte voor natuur zal dit enkel erger worden.

Een voorbeeld voor de pendelaars. Je woont in een dorp en moet naar de stad pendelen voor je werk. Je neemt de trein en stelt vast dat die afgeladen vol zit. Daar gaat je rustige woon-werk rit met de trein. Je zoekt dus naar alternatieven en bedenkt om volgende keer met de fiets naar het werk te pendelen. Een geniaal idee trouwens :-)! Je hoopt op een rustige fietstocht, maar eens aangekomen in de Wetstraat sta je in een fietsfile en word je door zenuwachtige autobestuurders bijna van de baan gereden. Dit allemaal omdat we met te veel mensen de weg delen. Een oplossing lijkt om de capaciteit van het openbaar vervoer te verhogen en meer ruimte te geven aan ‘zwakke’ weggebruikers. Maar een nieuw spoor of fietspad aanleggen vraagt (publieke/private) ruimte, ruimte die ook wordt gevraagd door andere gebruikers. De beschikbare ruimte raakt op en geld zal bepalen wie de ruimte opeist.

Wat de mens ook maakt of doet, zijn aanwezigheid zal altijd een impact hebben, daarom hebben we er baat bij om met minder te zijn.

Samengevat, wat de mens ook maakt of doet, zijn aanwezigheid zal altijd een (ecologische) impact hebben, daarom hebben we er baat bij om met minder te zijn. Een keukenrol lijkt op het eerste zicht een duurzaam iets te zijn, maar wat als er miljoenen van worden geproduceerd en we daarvoor oerwouden moeten kappen om aan de vraag te voldoen? Met andere woorden, alles wat massaal geproduceerd wordt is niet duurzaam.

Bevolkingsafname als oplossing

Bij overbevolking en wat men eraan kan doen denken de mensen steeds aan horrorbeelden zoals oorlogen, epidemieën, de een kindpolitiek van China, … de non-believers zeggen dan ‘begin met je eigen’, alsof we politici gaan afstraffen omdat ze te weinig oorlogen en slachtoffers hebben gemaakt, onderzoekers gaan betalen om een dodelijke ziekte te ontwikkelen, families een premie gaan geven omdat één van hun dierbare zelfmoord heeft gepleegd, … Nee, gelukkig hoeven we niets van wat ik heb opgenoemd uit te voeren om het probleem van de overbevolking op te lossen. Maar hoe moet men het dan wel aanpakken?

Een eerste belangrijke stap is om het taboe te doorbreken, te sensibiliseren en aandacht te vragen voor overbevolking. Dit thema zou meer ruimte moeten krijgen in de media en zou op de politieke agenda moeten komen.

Het kindergeld moet afgeschaft worden.

Vervolgens zou men werk moeten maken van het kindergeld. Het kindergeld moet afgeschaft worden (waarom moet de maatschappij tenslotte geld afstaan omdat een koppel een kind wenst?). Dit kan in verschillende stappen gebeuren: in een eerste fase enkel voor het derde kind, daarna voor het tweede kind en tenslotte de volledige afschaf. Daarnaast zou men ervoor kunnen opteren om mensen die zich vrijwillig laten steriliseren een premie te geven. Vooral belangrijk is dat elke maatregel die wordt genomen vrijwillig kan ingevuld worden, men mag zeker geen verplichtingen opleggen. En ja, waarom ook niet, durven zeggen dat we al met genoeg zijn, dat deden onlangs Hugo Vandaele en Tomas Roggeman.