We gaan de burger eens bevragen over het klimaat…

Op dinsdag 4 juni kondigt de overheid een heuse volksbevraging aan over het Nationaal Energie- en Klimaatplan (NEKP). Enthousiast surf ik de dag nadien naar www.nationaalenergieklimaatplan.be om mijn stem te laten horen, ik ben tenslotte een voorstander van meer referenda en volksraadplegingen. Maar het gevoel dat achterbleef na het invullen van dit verplicht nummertje was er een van grote teleurstelling. Was het dit dan, vroeg ik mij af. Maar ik was niet alleen met dit gevoel, ook collega’s van mij waren ontgoocheld en boos, en kritiek bleef niet uit. Zo schreef de Andere Kris Peeters iets over klimaatbewust op vakantie, www.dewereldmorgen.be publiceerde een opiniestuk van Students for Climate over dit debacle, en dan vergeet ik nog de vele boze mailtjes die de organisatoren van deze ‘raadpleging’ wellicht hebben ontvangen. Het stelde mij dus gerust dat ik niet de enige was met een onvoldaan gevoel, maar dit was slechts een magere troost. Ik besloot om hierover later iets op mijn blog te schrijven, dus vulde ik een tweede maal deze enquête in met het mailadres van mijn ouders :-).

Een aantal vraagjes uitgelicht

Ik ben een man geboren in 1976 en woonachtig in Overijse. Ik heb een universitair diploma, werk voltijds, … Oeps, ik heb mij vergist, ik ben geboren in 1986, geen probleem, ik zet dit wel even recht, maar merk op dat het te laat is, ik kan niet meer teruggaan!!!

Mobiliteit

Het eerste deel van de bevraging gaat over mobiliteit. De toon is direct gezet, de eerste inhoudelijke vraag gaat over fiscaliteit, het lijkt erop dat men het probleem van de CO2-uitstoot kan terugdringen door financiële tegemoetkomingen voor alles wat duurzamer is dan de vervuilende privéwagen. Men reduceert het probleem tot iets fiscaals zonder zich daarbij vragen te stellen. Bijkomende infrastructuur voor duurzame vervoersmodi is een tweede voorstel om o.a. de CO2-uitstoot van ons ondoordacht ‘mobiliteitsbeleid’ aan te pakken. Allemaal goed en wel maar de vraagstelling laat te wensen over, bijvoorbeeld de vraag over het mobiliteitsknooppunt.

De vraag luidt: ‘Indien zulke mobiliteitsknooppunten ontwikkeld zouden worden en aan uw verwachtingen zouden voldoen (…), in welke mate zou u er dan gebruik van maken voor woon-werkverkeer?’ Ik heb het geluk dat ik 2 dagen mag thuiswerken en de overige dagen ga ik met de fiets naar het werk. Ik kan dus al perfect op een duurzame manier naar en van mijn werk pendelen. Ik zal dus nooit gebruik maken van zo’n mobiliteitsknooppunt maar ik vind het wel een goed initiatief, wat moet ik antwoorden? Feit is dat mijn broer bijna in dezelfde situatie verkeert en we een verschillend antwoord hebben gegeven op die vraag… ben benieuwd welke conclusies ze uit deze vraag gaan trekken…

Volgende vraag: ‘Stel dat u in de toekomst een nieuw voertuig gaat aankopen: wat zou u kunnen overtuigen om een voertuig met minder CO2-uitstoot (…) aan te kopen in plaats van een voertuig met een benzine- of dieselmotor?’ Wat moet een persoon die niet van plan is om een auto te kopen hierop antwoorden? ‘Geen enkel van de voorgestelde elementen …’ aanvinken? Maar stel dat ze hier verkeerde conclusies uit trekken? Dus, ook al ben je niet van plan om een auto aan te schaffen (of je verkiest om een bakfiets te kopen ipv van een ‘ecologische wagen’) ben je genoodzaakt om hierop te antwoorden. Duidelijk een vraag voor petrolheads ingegeven door de auto- en olielobby!

Hernieuwbare energie en uw woning

Een tweede luik gaat over het opwekken van hernieuwbare energie en in welke mate u zelf bereid bent om uw woning energiezuiniger te maken. Vindt u bijvoorbeeld dat de verdere ontwikkeling van hernieuwbare energie een prioriteit moet zijn? Ik vraag mij af wie hierop ‘nee’ antwoordt. Eigenlijk schandalig dat de overheid deze vraag nog durft stellen! Onze politici leven duidelijk op een andere planeet! Hier ook is de tendens dat men alles gaat oplossen door fiscale voordelen te koppelen aan duurzame manieren om energie op te wekken en te isoleren.

Vindt u bijvoorbeeld dat de verdere ontwikkeling van hernieuwbare energie een prioriteit moet zijn? […] Eigenlijk schandalig dat de overheid deze vraag nog durft stellen!

Zou u meer betrokken willen zijn wat betreft het uittekenen van het klimaatbeleid? Uiteraard! Maar niet enkel door het invullen van bevragingen die er niet toe doen.

Heeft u nog bemerkingen in verband met het NEKP in het algemeen en de realisatie ervan, alsook over de verschillende thema’s die in deze vragenlijst aan bod zijn gekomen? Tja, een heleboel, ik heb mij op deze vraag dus wat laten gaan :-).

Een aantal opmerkingen toegelicht

We krijgen niet vaak de gelegenheid om onze mening over een bepaald thema te uiten via een referendum of bevraging, het stelt mij dus diep teleur dat de overheid hier zo licht over gaat. Het invullen van zo’n enquête enthousiasmeert niet, motiveert niet om out-of-the-box te denken en stimuleert zeker niet om toekomstige bevragingen in te vullen, wat misschien de bedoeling is van onze politici, zo kunnen ze lekker ‘hun’ ding blijven doen terwijl ze in hun ogen een participatief beleid voeren. Met een beetje slechte wil zou je zelfs kunnen stellen dat het doel van deze bevraging is om het huidige non-beleid te rechtvaardigen. Onze beleidsmakers zoeken naar bevestiging en ze hopen die te kunnen vinden in de resultaten van deze bevraging. De conclusie van deze bevraging zal zijn dat het huidige business as usual-beleid het beleid is dat de burger wil. Zo kunnen onze politici zich weer op de borst kloppen en zeggen dat ze goed bezig zijn…

Het valt mij ook op dat de voorstellen die in deze bevraging aangereikt worden enkel ten dienste staan van de economie, voorstellen die de economie een boost moet geven. We moeten meer elektrisch rijden, we moeten meer hernieuwbare energie opwekken, we moeten meer isoleren, … Alles moet groeien, maar een economie die groeit is een economie die de aarde schaadt.

Het moet altijd meer en meer zijn, terwijl het eigenlijk een verhaal van minder en anders moet zijn. Een transitie naar een koolstofarme samenleving hoeft niet veel te kosten, integendeel!

Er wordt met geen enkel woord gerept over hoe men de vraag naar meer mobiliteit kan keren (door bijvoorbeeld te telewerken). Over de afschaffing van de salariswagen is geen sprake. Meer isoleren lijkt de oplossing terwijl kleiner wonen misschien een grotere impact heeft op onze energievraag. De mensen sensibiliseren dat ze zuinig moeten omgaan met energie is geen optie blijkbaar. Het moet altijd meer en meer zijn, terwijl het eigenlijk een verhaal van minder en anders moet zijn. Een transitie naar een koolstofarme samenleving hoeft niet veel te kosten, integendeel!

Hoe kan het dan volgens mij wel?

Fiscale hulpmiddelen, meer en betere infrastructuur voor duurzame vervoersmiddelen, meer elektrisch rijden, meer zonnepanelen, hernieuwbare energie promoten en isoleren zijn allemaal deeloplossingen die ons op weg kunnen helpen naar een gezondere leefomgeving voor mens, plant en dier. Maar ik heb vragen bij het ‘meer’-verhaal. Ik ben ook niet overtuigd dat alles elektrificeren de oplossing is, en in het fabeltje van de groene groei economie geloof ik zeker niet. Ik vind ook dat we zuinig moeten omgaan met subsidies en premies want die kosten ons ook veel geld!

Een premie geven aan een persoon die een ‘groene’ wagen wil kopen lijkt inderdaad een goede optie. Maar de modale Vlaming die elke avond in zijn zetel ploft na een zware werkdag om naar de televisie te kijken wordt altijd geconfronteerd met reclamespots van vervuilende SUV’s.

… onlangs zag ik een reclame van Opel (denk ik) waar men stelde dat een ontspannende autorit goed is voor de gezondheid (sic). […] Is het te veel gevraagd om deze reclamespots te verbieden?

Ik kijk niet veel naar de televisie maar onlangs zag ik een reclame van Opel (denk ik) waar men stelde dat een ontspannende autorit goed is voor de gezondheid (sic). Ik viel bijna uit mijn zetel van verbazing. Ik vind zo’n reclamespots gewoonweg crimineel. Is het te veel gevraagd om deze reclamespots te verbieden? Dus als ik moet kiezen tussen een ‘groene’ wagen waarvoor ik een premie krijg of een gewone benzine- of dieselwagen die op TV gepromoot wordt als ‘goed voor mijn gezondheid’, tja, dan is de keuze snel gemaakt. En dan nog deze bedenking: waarom zijn het altijd automerken die reclame maken, waar blijven die fietsmerken? Misschien dat de overheid hier ook een handje kan toesteken?

Ook als we niet voor de TV zitten worden we gebombardeerd met verlichte reclamepanelen van vervuilende wagens. Zouden we lichtreclame en reclame over wagens en reizen met het vliegtuig niet kunnen verbieden en vervangen door boodschappen van algemeen nut, zoals bijvoorbeeld: fietsen is goed voor je gezondheid, of ga eens met vakantie in eigen streek? Men spaart energie uit en men stuurt de burger om de juiste keuze te maken.

Afgelopen jaren worden we geteisterd door droogte en hitte. Wat is het gevolg? Mensen schaffen zich massaal energieverslindende airco-installaties aan. Ze denken, ik heb geïsoleerd en heb zonnepanelen dus mag ik mij een airco aanschaffen, foute redenering vind ik! Een verbod op verkoop van airco’s had op zijn minst opgenomen kunnen worden in deze enquête.

Ze denken, ik heb geïsoleerd en heb zonnepanelen dus mag ik mij een airco aanschaffen, foute redenering vind ik!

In de enquête wordt soms gepolst naar onze bereidheid om iets voor het klimaat te doen. Ik denk dat de bereidheid redelijk groot is maar dat de verleiding om het op een meer vervuilende manier te doen nog groter is. Zolang het fundamenteel verkeerd zit (te goedkope vliegtuigtickets, reclame voor vervuilende producten, het subsidiëren van salariswagens, het geloof in de onvoorwaardelijke groei, …) zal het fout blijven lopen, fiscale stimulansen ten spijt. Wat we echt willen is een consequent beleid, en hiervoor hoeven we niet te wachten op de bereidheid van iedereen.

Wat we echt willen is een consequent beleid, en hiervoor hoeven we niet te wachten op de bereidheid van iedereen.

Afsluiter

Als afsluiter wil ik nog even terugkomen op de enquête zelf. Uiteraard wil ik iedereen uitnodigen om deze enquête nog in te vullen (dit kan nog tot 15 juli), het is tenslotte heel belangrijk om onze stem te laten horen, want die hebben onze beleidsmakers duidelijk nog niet gehoord. Vooral spijtig is dat de overheid dit ziet als een last en niet als een instrument om het beter te doen in de toekomst. Tenslotte wil ik de dienst die deze bevraging heeft opgesteld vriendelijk verzoeken om contact op te nemen met de makers van het Curieuze Neuzen onderzoek van afgelopen jaar. Het verschil tussen de zeer professionele aanpak van het Curieuze Neuzen onderzoek en het amateurisme van deze bevraging is zodanig groot dat het mij nuttig lijkt om op zoek te gaan naar professioneel advies alvorens met een tweede bevraging af te komen.

De gefrustreerde fietspendelaar

In Bruzz las ik over de werkzaamheden die nog moesten gebeuren tegen de start van de Tour de France volgende maand in Brussel, toen was ik als fietspendelaar al lichtjes geïrriteerd. Vandaag ging ik zoals gewoonlijk met de fiets naar het werk en kon ik met eigen ogen zien hoe delen van de Tervurenlaan inderdaad een nieuw asfaltlaagje hebben gekregen. De lichte irritatie maakte, ja toch wel, plaats voor grote frustratie. Terwijl wij als fietspendelaar via moordstrookjes een heel jaar door weer en wind naar ons werk fietsen en dan te lezen krijgen dat de stad Brussel zo’n slordige 10 miljoen investeert in de Tourstart, ja, dat maakt me kwaad! Brussel wil zich zo profileren als de fietsstad bij uitstek maar de gewone fietser wordt zoals steeds in de kou gelaten. Wij eisen al jaren voor betere fietsinfrastructuur en we moeten daar altijd jaren op wachten, maar nu de Tour eens passeert lukt het hen om in één dag een nieuwe asfaltlaag aan te leggen op de Tervurenlaan. Een nieuwe asfaltlaag die voor 364 dagen per jaar ten goede komt aan Koning auto en maar 1 dag voor een bende gedopeerde wielrenners, misschien mis ik nog 1 autoloze zondag voor de occasionele fietser. Een nieuwe asfaltlaag waar ik als fietspendelaar enkel naar mag kijken en van dromen. Ja, dat maakt me boos! Eigenlijk zouden we dit evenement als fietser moeten boycotten.

Honden aan de leiband

Foto genomen in Hasselt

Begin deze week nam ik deze foto tijdens een fietstocht (vooral de eerste zin lijkt geen enkele hondenliefhebber te weten). Op mijn pendeltraject doorheen het Zoniënwoud erger ik mij mateloos aan loslopende honden. De hond lijkt koning van het bos te zijn, en iedereen moet wijken voor de hond, ook wilde dieren. Spijtig, want het bos is van iedereen en vooral van de dieren en planten die er leven! Dus beste hondenliefhebber, hou uw viervoeter aan de leiband en wordt een echte dierenvriend. De natuur dankt u! Maar opgelet, ook in landbouwgebied kan uw loslopende hond zware gevolgen hebben voor de koeien die er grazen!

Veelo nieuws

Om de drie maanden lees ik met veel plezier het ledenblad van de Fietsersbond, Veelo. Wat heb ik onthouden van de laatste editie (lente-zomer 2019)?

  • Dat 61% van de Vlamingen op minder dan vijftien kilometer van hun werk woont, maar dat amper 15% pendelt met de fiets.
  • Dat 3 juni 2019 voor het tweede jaar op rij Wereldfietsdag is.
  • Dat vandaag ongeveer zestien procent van de bevolking naar het werk fietst.
  • De uitdaging is de fiets als basisschakel van een systeem te promoten. Dat beseft men vandaag nog te weinig.‘, aldus Christophe Njadovski, voorzitter van de European Cyclists’ Federation en schepen voor Transport, Mobiliteit en Openbare Ruimte Parijs.
  • Over e-steps heeft Christophe Njadovski het volgende te zeggen: ‘Het risico is dan weer dubbel: e-steps gebruiken de karige ruimte die net voor de fietsers gereserveerd is. En bovendien is dit niet-actieve mobiliteit.’. Daarnaast zou ik er nog persoonlijk aan willen toevoegen dat men de e-step moeilijk als een duurzaam vervoersmiddel kan beschouwen wetende dat een e-step maar tussen de 300 à 500 ritten zou moeten meegaan.
  • Om het autogevaar in te dijken is de stad geenszins gebaat met ad hoc oplossingen en toenemende ‘verommeling’ in de vorm van paaltjes, bloembakken, betonnen jerseys, ‘graag traag’-borden, slagbomen aan schoolstraten, geschilderde fietspaden, … Om autoluw en kindvriendelijk te worden, moet de stad globaal herdacht worden. Dit vraagt welontworpen ruimtes. De integratie van fietsnetwerken en fietsenstallingen, de ontwikkeling van luwe buurten, het herdenken van straatprofielen, de heraanleg van kruispunten, de prioriteit om ‘veiligheid’ boven ‘doorstroming’ te plaatsen, de inrichting van multimodale knooppunten … zijn veel meer dan technische aangelegenheden.’ aldus Annekatrien Verdickt.
  • Dat als je elke dag met de fiets naar het werk gaat, je jaarlijks gemiddeld 1.868 euro bespaart. (Bron: Bikeform.be)
  • Dat Vlaamse investeringen in fietssnelwegen zich 2 tot 14 keer terugbetalen in lagere emissies, betere mentale en fysieke gezondheid- en in een groener klimaat. (Bron: Fietsberaad)
  • Dat als je op 10 km van het werk woont en je dat traject één keer per week aflegt met de fiets, je dan jaarlijks gemiddeld 168 kg minder CO2 uitstoot. (Bron: Bikeform.be)

To trash, or not to trash, that is the question

https://sporza.be/nl/2019/02/27/uci-maatregelen-natuur/

Met Omloop Het Nieuwsblad is het Vlaamse wielervoorjaar weer van start gegaan. Overal in Vlaanderen komen de Zwift fietsers in de voormiddag naar buiten om zelf hun kilometers bij elkaar te trappen. Na de inspanning begint de ontspanning met een pint en het opladen van hun rit op Strava. Na een aantal pinten keren ze terug naar huis om zich op te frissen en iets te eten alvorens in de zetel te ploffen om het wielerpeloton door ons kapot verkaveld Vlaanderen te zien koersen. Een doorsnee dag in het weekend van menig wielerliefhebber in Vlaanderen denk ik :-). Zelf fiets ik heel graag maar de wielerkoersen op tv bekoren mij veel minder. Ik plof ook wel in de zetel en zet de tv aan maar na 5 minuten lig ik te snurken. Ik word pas wakker nadat de koers is afgelopen, typisch :-). Het interesseert mij gewoon niet. En als het mij dan lukt om wakker te blijven begin ik mij dood te ergeren aan hoe onze ‘wielergoden’ respectloos hun afval in onze openbare ruimte wegslingeren. Een gedrag dat schaamteloos wordt overgenomen door de vele wielertoeristen (door sommigen ook wel ‘wielerterroristen’ genoemd, dit kan ik perfect begrijpen) die zich Greg Van Avermaet en co wanen.

Opvoeders, ouders, leerkrachten doen allemaal hun uiterste best om jongeren aan te leren dat ze nergens geen afval mogen achterlaten. De overheid investeert in allerlei sensibiliseringsacties zoals bijvoorbeeld www.mooimakers.be. Mensen zetten zich vrijwillig in om onze openbare ruimte proper te houden. Maar er zijn twee groepen mensen die hier duidelijk geen boodschap aan hebben: rokers en wielrenners. Het ergert mij mateloos dat de inspanningen die door veel mensen worden geleverd om het landschap proper te houden worden teniet gedaan door een voorbijrazend peloton en de vele wannabe’s. De sensibiliseringsacties van de overheid verdwijnen in het niets in vergelijking met de aandacht die het wielrennen krijgt op tv. Per weekend kan je tijdens het Vlaamse wielervoorjaar ongeveer 7 uur rechtstreeks koers volgen op tv, 7 uur lang kan je zien hoe ‘onze’ wielerhelden (die een voorbeeldfunctie vervullen in onze maatschappij (sic)) afval en bidons schaamteloos de natuur ingooien. Het is blijkbaar de normaalste zaak van de wereld, ik heb José De Cauwer en Michel Wuyts hier nog nooit over horen praten (of ik moet het gemist hebben omdat ik aan het slapen was). En dan heb ik het nog niet over de Tour de France waar de renners drie weken lang door de prachtige natuur fietsen en elke dag op tv komen! Dit alles kan wel tellen als anti-sensibiliseringsactie!

Maar de wielerbobo’s van de UCI lijken stilaan te begrijpen dat het zo niet verder kan. Deze week las ik via Feedly een artikel over het ‘heropvoeden’ van het wielerpeloton. Interessant dacht ik! Tot ik het gelezen had natuurlijk. Hun bedoelingen zijn ongetwijfeld goed maar het mist hen aan daadkracht!

De UCI wil meer respect voor de natuur en wil het dumpen van afval door de renners aan banden leggen. Aan de hand van een ‘videoref’ willen ze renners/ploegen (is niet duidelijk in het artikel) die op heterdaad betrapt worden een boete opleggen van zo’n 200 à 1000 Zwitserse frank. Wat is er mis met de ploeg/renner uit de koers te zetten of hen geen startrecht te geven in de volgende koers als ze worden ‘gepakt’? Juist, ja, dan krijgen we dit jaar maar 1 koers te zien, spijtig.

De UCI gaat ook een onderscheid maken tussen een drinkbus zomaar in de natuur kieperen en een drinkbus aan een toeschouwer ‘overhandigen’. Ik vraag mij af hoe ze dit verschil gaan bepalen. Het dilemma wordt in het artikel zelf zeer goed in beeld gebracht aan de hand van twee foto’s. De ene wat meer ingezoomd zonder toeschouwers en de andere wat meer uitgezoomd met een kind naast de weg. Maar hoever het kind staat van het peloton is moeilijk in te schatten. En wat als de bidon het kind raakt en er verwondingen aan overhoudt? Bijkomend veronderstellen ze dat het kind de drinkbus gaat ophalen, wat ook niet steeds het geval gaat zijn vermoed ik. Goede bedoelingen dus, maar of deze maatregel het tij zal keren is maar de vraag. Wat ik alvast kan concluderen na de Omloop Het Nieuwsblad is dat veel renners/ploegen een serieuze rekening gepresenteerd zullen krijgen en dat de UCI een goede zet heeft gedaan.

Geen geel hesje maar wel een mondmasker!

Het mondmasker als symbool van verzet tegen (lucht)vervuiling!

Sinds 2011 werk ik in Brussel en ben sindsdien een regelmatige en fervente fietspendelaar (regelmatig, omdat ik van 2 telewerkdagen per week mag genieten, toch 2 dagen die ik niet in een vervuilde omgeving moet fietsen/werken). Naar het werk fietsen geeft mij een geweldige voldoening maar ik besef dat de luchtkwaliteit in Brussel en Vlaanderen te wensen overlaat, dus schafte ik mij enkele jaren geleden een mondmasker aan. Na enkele ritten besefte ik al gauw dat met een mondmasker rondfietsen geen pretje is, zeker bij grote inspanningen (ademen gaat veel moeilijker en het beperkt het zicht als je met een bril fietst doordat bij uitademen de glazen aandampen). Dus bleef het mondmasker in de schuif liggen en ging ik weer op pad zonder mondmasker… tot nu (januari 2019).

Er zijn tal van onderzoeken die beweren dat het gezonder is om te bewegen in een vervuilde omgeving dan niet te bewegen. Awel, ik heb daar eerlijk gezegd meer een meer mijn twijfels bij. Bijkomend heb ik de indruk dat de luchtkwaliteit nog steeds afneemt door het steeds toenemend aantal (salaris)wagens in de spits en het gebrek aan beleid voor gezonde lucht. Sporten in een ongezonde omgeving is gewoon niet gezond, daarom mijn voornemen om dit jaar vaker mijn mondmasker te gebruiken en dit is mij de afgelopen 3 weken aardig gelukt :-). Het mondmasker beschermt mij van vuile lucht maar is voor mij vooral een manier om de automobilisten erop te wijzen dat ze mij, de aarde en zichzelf vergiftigen!

Ik begon op mijn fiets te dromen van een protestbeweging, geen protestbeweging van de gele hesjes maar wel en vreedzame protestbeweging van de mondmaskers! Het mondmasker als symbool van verzet tegen ongebreidelde (lucht)vervuiling! Luchtvervuiling veroorzaakt door een beleid dat salariswagens aanmoedigt gecombineerd door een op hol geslagen kapitalisme. Jobs en winst worden boven mens en natuur geplaatst. De economie moet kost wat kost groeien om onze vervuilende levensstijl te kunnen behouden. De aarde en haar bewoners worden uitgebuit en vergiftigd om ons (het Westen dus) van de nodige rijkdom te voorzien. De multinationals en hun lobbygroepen roven de aarde leeg en maken overheden en burgers mond(masker)dood. Beleid wordt meer een meer beïnvloedt door zuivere economische beslissingen (denk maar aan de vele vrijhandelsakkoorden die worden onderhandeld enkel en alleen om de economie te doen groeien) en de democratie wordt misbruikt om de schijn van burgerparticipatie hoog te houden. Men kent enkel de taal van het grof geld. Het is tijd dat we ons daar vragen bij stellen. Hoeveel bomen of zuivere lucht willen we nog opofferen voor economische groei? Als het van de mondmaskers afhangt, 0! De mondmaskers stappen niet mee in het verhaal van een oneindige economische groei en een allesvernietigende globalisering! Schaf die salariswagens af, verhoog de brandstofprijzen, maak vliegtuigtickets duurder, investeer in het openbaar vervoer, … Met andere woorden, stel mens en natuur weer centraal! Stel het kapitalisme in vraag! Voor mij is het duidelijk dat het kapitalisme de bron van alle kwaad is.

Waarom geen geel hesje maar wel een mondmasker?

Wikipedia zegt o.a. het volgende over de protestbeweging van de gele hesjes:

“… in eerste instantie uit protest tegen de in hun ogen te hoge brandstofprijzen.”

Om het fileleed en de luchtvervuiling tegen de gaan pleiten de mondmaskers juist voor een hogere brandstofprijs. De auto-mobiliteit mag niet meer als vanzelfsprekend worden beschouwd, de mensen moeten weer twee keer nadenken voordat ze de auto nemen.

“Veel van de demonstranten worden voornamelijk gemotiveerd door economische problemen als gevolg van lage salarissen en hoge energieprijzen. De meerderheid van de beweging ziet het probleem van klimaatverandering in, maar verzet zich ertegen dat dit probleem wordt neergelegd bij de werkende klasse en de armen. Zij moeten betalen voor een probleem dat door multinationale bedrijven wordt veroorzaakt.”

De mondmaskers worden enkel gemotiveerd door ‘groene’ problemen en hanteren het principe ‘de vervuiler betaalt’!

“Alhoewel de beweegredenen van de gelehesjesbeweging aanvankelijk per land verschilden, lijkt het gemeenschappelijke doel het ten einde brengen van het kapitalisme, de macht van multinationals en globalisering.”

Ook voor de mondmaskers is het kapitalisme de grote boosdoener.

Stap mee met onze protestbeweging en draag een mondmasker! Tot zondag, op de hopelijk grootste klimaatmars ooit in Vlaanderen!

Voor wie nog meer boeiende literatuur wil lezen over de gele hesjes en duurzame mobiliteit raad ik jullie aan deze blog te volgen.