Na Corona dreigt waarschijnlijk de allergrootste ramp…

…die van de waterschaarste. Na 3 kurkdroge jaren weigert de regering doortastende maatregelen (bijvoorbeeld water fors duurder maken) te nemen en doet iedereen alsof er niets aan de hand is. We blijven kärcheren, onze gazons sproeien, onze zwembaden vullen en onze auto’s wassen terwijl het waterpeil zienderogen daalt tot nooit eerder geziene lage meetstanden. Lees hier wat Patrick Willems, hydroloog aan de KU Leuven, te zeggen heeft over de droogte van de laatste 3 jaren. Wie overleeft na corona de waterschaarste? Wie blijft straks gespaard van het waterafschakelplan? Toch wel boeiende vragen die iedereen blijft negeren maar waar we vroeg of laat een serieuze prijs zullen voor moeten betalen…

Wacht niet tot het te laat is, hier alvast enkele tips om water te besparen.

Weg met de groei economie!

Mijn vorige post had ik de titel ‘Hopelijk wordt Corona een ‘game changer’‘ meegegeven, in Het is nú tijd voor een economie die niet draait om groei en koopkrachtplaatjes beschrijft Jason HICKEL perfect wat ik bedoel.

Sterker nog: het najagen van groei is precies waarom we tot dusver geen stap verder zijn gekomen in het voorkomen van een klimaatcatastrofe. In de afgelopen twintig jaar heeft de wereld meer dan 2.000 gigawatt aan schone energiecapaciteit gebouwd. Dat is heel veel. Maar in diezelfde tijd is de energievraag zes keer zo groot geworden. Al die nieuwe schone energie wordt meteen opgeslokt door de groeiende vraag, en de uitstoot blijft jaar in, jaar uit stijgen.

Citaat van Jason HICKEL, economisch antropoloog en gastschrijver bij de Correspondent.

Druifkracht, schone energie als streekproduct

Een goed jaar geleden stapte ik mee in een avontuur, we zouden in de Druivenstreek een burgercoöperatie oprichtten met als doel energie te besparen en lokaal duurzame energie op te wekken. Sinds dinsdag 17 december 2019 zijn we officieel van start gegaan onder de naam Druifkracht. Investeer mee in onze toekomst en word coöperant van Duirfkracht! Meer informatie op www.druifkracht.be. Klik op de foto hieronder om het artikel te lezen op HLN.

De leden van Druifkracht zetten hun krabbel bij de notaris zodat de burgercoöperatie officieel een feit is. (HLN)

Lang leve de kerstmarkt! Of toch niet?

Het is weeral de periode van het jaar dat iedereen naar kerstmakten afzakt. Afgelopen maandag ben ik voor het eerst met de collega’s van het werk naar de kerstmarkt op het Brouckèreplein geweest, Winterpret (2019) verzekerd!

Kerstmarkten… dat laat mij koud. Kou lijden met een glühwein in de hand, niets voor mij. Aan het andere extreem heb je mensen die heel het land afreizen om toch maar geen kerstmarkt te moeten missen. Maar zijn kerstmarkten nog van deze tijd vraag ik mij af. Ik ging mee met de collega’s, zag en droop vol teleurstelling af.

Toen we op de kerstmarkt aankwamen zag ik meteen de ijspiste. Tegenwoordig is het gewoon zo, een kerstmarkt dat zich een beetje respecteert heeft een ijspiste. Het was intussen rond de 10 graden, ideaal weer voor een ijspiste dacht ik! Een ijspiste lijkt mij enkel nuttig en gezellig in steden waar het tijdens de winter vriest, maar dat is misschien een rare gedachtekronkel van mezelf… Hier in België trekt men zich daar duidelijk niets van aan, ook bij 20 graden moet en zal een kerstmarkt van enige omvang een ijspiste hebben! Voor een ijspiste moet de klimaatproblematiek maar even in de koelkast. Alles moet wijken voor de gezelligheid, dat is duidelijk.

Kom, we gaan iets eten en drinken! Oh tof, recycleerbare bekers! Maar even later zag ik dat er ‘Winterpret 2019’ op de beker stond gedrukt. Waren deze bekers maar éénmaal recycleerbaar? Wie zal het zeggen…

We zetten ons neer op een bank onder een afdak om onze lekkere kerstmenu te verorberen. Ik had het ineens veel warmer en keek eens rond mij. Inderdaad, onder het afdak waren warmtelampen aangebracht. Zie mij hier nu zitten op een kerstmarkt met een ijspiste, ‘recycleerbare’ bekers en een warmtelamp boven mijn hoofd… en dan moet ik dit nog gezellig vinden ook.

Ja, ik heb het moeilijk met kerstmarkten. Kerstmarkten zijn voor mij energieverslindende ontmoetingsplaatsen die enkel dienen om de economie in de eindejaarsperiode nog een extra boost te geven. We hebben onze Aarde al een jaar lang uitgeperst en dan moet ze nog eens die zeer belastende eindejaarsperiode zien door te komen. Het eindejaar moet vooral gezellig zijn, en als we daarvoor onze planeet nog eens extra moeten uitwringen, awel, dan doen we dat! Denk maar aan de vele onnodige cadeaus/gadgets die worden weggeschonken onder collega’s, vrienden en familieleden, pakjes die rechtstreeks de vuilbak in gaan of die daags nadien op een online-site te koop worden aangeboden. Denk maar aan de vele themafeestjes die met nieuwjaar worden georganiseerd. Dit jaar zal het voor mij ‘retro’ zijn, maar ik ben niet van plan om mij iets aan te schaffen dat ik maar één keer zal aandoen, dus zal ik met nieuwjaar de saaie gast zijn die uit principe niet wil meedoen, het zij zo :-). Denk maar aan alle mensen die er elk jaar een wedstrijd van maken om hun tuin zoveel mogelijk te versieren, daarbij komt nog het opbod tussen de gemeenten, niemand wil onderdoen voor zijn buur(gemeente). En dan heb ik het nog niet over de massale steriele kerstboomplantages die nodig zijn om al onze huiskamers sfeervol in te richten, de mensen die met het vliegtuig op vakantie trekken, de pakjesdiensten die miljoenen kilometers moeten afleggen om alle cadeautjes tijdig onder de kerstboom te krijgen, de verhoogde vleesconsumptie, … Elk jaar sneuvelen records van het aantal betalingstransacties en verzonden berichtjes tijdens nieuwjaar. Het lijkt alsof een eindejaar enkel geslaagd is als deze records worden verbroken. Waar gaat dit naartoe?

Laat ons dus de eindejaarsperiode op een sobere manier vieren, op een manier waarbij onze Aarde ook wel bij vaart. Ik wens onze planeet alvast een zalige kerst en een gelukkig nieuwjaar, en dat het in 2020 beter moge worden dan in 2019, schol!

‘Wij betalen met ons leven voor jullie handelsverdrag’

Of hoe de EU met haar onbezonnen handelsverdragen chaos en oorlog aanwakkert in de rest van de wereld. Het volledige artikel lezen jullie hier.

Kort samengevat: in de Amazone komen regelmatig confrontaties voor tussen illegale bomenkappers en inheemse bos beschermers, daarbij komen vaak mensen om. Een groep inheemse leiders uit Brazilië voeren nu campagne in Nederland met de boodschap ‘Inheems bloed: geen druppel meer’. Het Bolsanero-regime krijgt een veeg uit de pan maar wij ook! De actievoerders spreken over een geïnstitutionaliseerde genocide die moet stoppen maar die wij mee helpen in stand houden door het ondertekenen van handelsverdragen à la EU-Mercosur-handelsverdrag. Volgens de delegatie pakt het EU-Mercosur-handelsverdrag dramatisch uit voor hun leefgebieden. “Mercosur betekent dat wij moeten wijken voor landbouw”, zei Alberto Terena. “De prijs van dit verdrag is ons leven. Denk dus goed na.”.

Kretã Kaingang voegt eraan toe: “Moedeloos word ik er van. Wij zijn hét voorbeeld dat uw houding niet is veranderd. Jullie willen vechten tegen klimaatverandering. Jullie willen de Amazone beschermen, zodat jullie hier vrij kunnen ademen. Wij zijn hier niet om hulp te vragen, maar om erop te wijzen dat jullie je verantwoordelijkheid niet nemen.”, aldus Kretã Kaingang.

Harde maar zeer terechte woorden van boze inheemse leiders over de hypocrisie van onze EU-bobo’s!

Silent Spring

Volgende tekst is overgenomen uit de RandKrant, sept. 2019 – jaar 23 – #06

Dit jaar blijft het wel erg rustig in onze wegbermen. op de bloeiende vlinderstruiken en talloze bloemen, zoals margriet en knoopkruid, is geen vlinder, bij of zweefvlieg te zien. Angstaanjagend, want vorige jaren zag je het kleine grut al zienderogen achteruitgaan. En dat zijn uiteindelijk toch de kanaries van de biodiversiteit overal te velde, ook in de Rand.

Er leeft al een tijdje de vrees dat er geen weg meer terug is. Eens de negatieve spiraal een kritisch punt overschrijdt, is het mogelijk definitief gedaan met de natuurrijkdom die we zovele millennia in onze contreien mochten koesteren. Maar nu ziet het er zo akelig stil uit, bijna zoals Rachel Carson het in 1962 treffend beschreef in haar boek Silent Spring.

Het lijkt steeds meer die kant op te gaan, en dat op slechts een paar tientallen jaar tijd. De meeste gewone soorten als de kleine vos laten het tegenwoordig zwaar afweten. Je ziet ze echt nergens meer. En zeggen dat het veertig jaar geleden onze meest algemene dagvlinder was. Het landschap is leeg, de bloemen weg, en daarmee ook de insecten die er moeten van leven. In hun spoor volgen de vogels (waar zijn de mussen gebleven?) en de zoogdieren (het kersverse wolvengezin op het militair domein in Leopoldsburg gaat de meubelen niet redden). Nooit gedacht dat ik dit zou meemaken. Wel dus. Benieuwd wat komende jaren nog zullen brengen.

TEKST Herman Dierickx

De achteruitgang van onze biodiversiteit is iets dat we dagelijks zien en aanvoelen, toch gaf dit mij nog een rilling toen ik het las…

We gaan de burger eens bevragen over het klimaat…

Op dinsdag 4 juni kondigt de overheid een heuse volksbevraging aan over het Nationaal Energie- en Klimaatplan (NEKP). Enthousiast surf ik de dag nadien naar www.nationaalenergieklimaatplan.be om mijn stem te laten horen, ik ben tenslotte een voorstander van meer referenda en volksraadplegingen. Maar het gevoel dat achterbleef na het invullen van dit verplicht nummertje was er een van grote teleurstelling. Was het dit dan, vroeg ik mij af. Maar ik was niet alleen met dit gevoel, ook collega’s van mij waren ontgoocheld en boos, en kritiek bleef niet uit. Zo schreef de Andere Kris Peeters iets over klimaatbewust op vakantie, www.dewereldmorgen.be publiceerde een opiniestuk van Students for Climate over dit debacle, en dan vergeet ik nog de vele boze mailtjes die de organisatoren van deze ‘raadpleging’ wellicht hebben ontvangen. Het stelde mij dus gerust dat ik niet de enige was met een onvoldaan gevoel, maar dit was slechts een magere troost. Ik besloot om hierover later iets op mijn blog te schrijven, dus vulde ik een tweede maal deze enquête in met het mailadres van mijn ouders :-).

Een aantal vraagjes uitgelicht

Ik ben een man geboren in 1976 en woonachtig in Overijse. Ik heb een universitair diploma, werk voltijds, … Oeps, ik heb mij vergist, ik ben geboren in 1986, geen probleem, ik zet dit wel even recht, maar merk op dat het te laat is, ik kan niet meer teruggaan!!!

Mobiliteit

Het eerste deel van de bevraging gaat over mobiliteit. De toon is direct gezet, de eerste inhoudelijke vraag gaat over fiscaliteit, het lijkt erop dat men het probleem van de CO2-uitstoot kan terugdringen door financiële tegemoetkomingen voor alles wat duurzamer is dan de vervuilende privéwagen. Men reduceert het probleem tot iets fiscaals zonder zich daarbij vragen te stellen. Bijkomende infrastructuur voor duurzame vervoersmodi is een tweede voorstel om o.a. de CO2-uitstoot van ons ondoordacht ‘mobiliteitsbeleid’ aan te pakken. Allemaal goed en wel maar de vraagstelling laat te wensen over, bijvoorbeeld de vraag over het mobiliteitsknooppunt.

De vraag luidt: ‘Indien zulke mobiliteitsknooppunten ontwikkeld zouden worden en aan uw verwachtingen zouden voldoen (…), in welke mate zou u er dan gebruik van maken voor woon-werkverkeer?’ Ik heb het geluk dat ik 2 dagen mag thuiswerken en de overige dagen ga ik met de fiets naar het werk. Ik kan dus al perfect op een duurzame manier naar en van mijn werk pendelen. Ik zal dus nooit gebruik maken van zo’n mobiliteitsknooppunt maar ik vind het wel een goed initiatief, wat moet ik antwoorden? Feit is dat mijn broer bijna in dezelfde situatie verkeert en we een verschillend antwoord hebben gegeven op die vraag… ben benieuwd welke conclusies ze uit deze vraag gaan trekken…

Volgende vraag: ‘Stel dat u in de toekomst een nieuw voertuig gaat aankopen: wat zou u kunnen overtuigen om een voertuig met minder CO2-uitstoot (…) aan te kopen in plaats van een voertuig met een benzine- of dieselmotor?’ Wat moet een persoon die niet van plan is om een auto te kopen hierop antwoorden? ‘Geen enkel van de voorgestelde elementen …’ aanvinken? Maar stel dat ze hier verkeerde conclusies uit trekken? Dus, ook al ben je niet van plan om een auto aan te schaffen (of je verkiest om een bakfiets te kopen ipv van een ‘ecologische wagen’) ben je genoodzaakt om hierop te antwoorden. Duidelijk een vraag voor petrolheads ingegeven door de auto- en olielobby!

Hernieuwbare energie en uw woning

Een tweede luik gaat over het opwekken van hernieuwbare energie en in welke mate u zelf bereid bent om uw woning energiezuiniger te maken. Vindt u bijvoorbeeld dat de verdere ontwikkeling van hernieuwbare energie een prioriteit moet zijn? Ik vraag mij af wie hierop ‘nee’ antwoordt. Eigenlijk schandalig dat de overheid deze vraag nog durft stellen! Onze politici leven duidelijk op een andere planeet! Hier ook is de tendens dat men alles gaat oplossen door fiscale voordelen te koppelen aan duurzame manieren om energie op te wekken en te isoleren.

Vindt u bijvoorbeeld dat de verdere ontwikkeling van hernieuwbare energie een prioriteit moet zijn? […] Eigenlijk schandalig dat de overheid deze vraag nog durft stellen!

Zou u meer betrokken willen zijn wat betreft het uittekenen van het klimaatbeleid? Uiteraard! Maar niet enkel door het invullen van bevragingen die er niet toe doen.

Heeft u nog bemerkingen in verband met het NEKP in het algemeen en de realisatie ervan, alsook over de verschillende thema’s die in deze vragenlijst aan bod zijn gekomen? Tja, een heleboel, ik heb mij op deze vraag dus wat laten gaan :-).

Een aantal opmerkingen toegelicht

We krijgen niet vaak de gelegenheid om onze mening over een bepaald thema te uiten via een referendum of bevraging, het stelt mij dus diep teleur dat de overheid hier zo licht over gaat. Het invullen van zo’n enquête enthousiasmeert niet, motiveert niet om out-of-the-box te denken en stimuleert zeker niet om toekomstige bevragingen in te vullen, wat misschien de bedoeling is van onze politici, zo kunnen ze lekker ‘hun’ ding blijven doen terwijl ze in hun ogen een participatief beleid voeren. Met een beetje slechte wil zou je zelfs kunnen stellen dat het doel van deze bevraging is om het huidige non-beleid te rechtvaardigen. Onze beleidsmakers zoeken naar bevestiging en ze hopen die te kunnen vinden in de resultaten van deze bevraging. De conclusie van deze bevraging zal zijn dat het huidige business as usual-beleid het beleid is dat de burger wil. Zo kunnen onze politici zich weer op de borst kloppen en zeggen dat ze goed bezig zijn…

Het valt mij ook op dat de voorstellen die in deze bevraging aangereikt worden enkel ten dienste staan van de economie, voorstellen die de economie een boost moet geven. We moeten meer elektrisch rijden, we moeten meer hernieuwbare energie opwekken, we moeten meer isoleren, … Alles moet groeien, maar een economie die groeit is een economie die de aarde schaadt.

Het moet altijd meer en meer zijn, terwijl het eigenlijk een verhaal van minder en anders moet zijn. Een transitie naar een koolstofarme samenleving hoeft niet veel te kosten, integendeel!

Er wordt met geen enkel woord gerept over hoe men de vraag naar meer mobiliteit kan keren (door bijvoorbeeld te telewerken). Over de afschaffing van de salariswagen is geen sprake. Meer isoleren lijkt de oplossing terwijl kleiner wonen misschien een grotere impact heeft op onze energievraag. De mensen sensibiliseren dat ze zuinig moeten omgaan met energie is geen optie blijkbaar. Het moet altijd meer en meer zijn, terwijl het eigenlijk een verhaal van minder en anders moet zijn. Een transitie naar een koolstofarme samenleving hoeft niet veel te kosten, integendeel!

Hoe kan het dan volgens mij wel?

Fiscale hulpmiddelen, meer en betere infrastructuur voor duurzame vervoersmiddelen, meer elektrisch rijden, meer zonnepanelen, hernieuwbare energie promoten en isoleren zijn allemaal deeloplossingen die ons op weg kunnen helpen naar een gezondere leefomgeving voor mens, plant en dier. Maar ik heb vragen bij het ‘meer’-verhaal. Ik ben ook niet overtuigd dat alles elektrificeren de oplossing is, en in het fabeltje van de groene groei economie geloof ik zeker niet. Ik vind ook dat we zuinig moeten omgaan met subsidies en premies want die kosten ons ook veel geld!

Een premie geven aan een persoon die een ‘groene’ wagen wil kopen lijkt inderdaad een goede optie. Maar de modale Vlaming die elke avond in zijn zetel ploft na een zware werkdag om naar de televisie te kijken wordt altijd geconfronteerd met reclamespots van vervuilende SUV’s.

… onlangs zag ik een reclame van Opel (denk ik) waar men stelde dat een ontspannende autorit goed is voor de gezondheid (sic). […] Is het te veel gevraagd om deze reclamespots te verbieden?

Ik kijk niet veel naar de televisie maar onlangs zag ik een reclame van Opel (denk ik) waar men stelde dat een ontspannende autorit goed is voor de gezondheid (sic). Ik viel bijna uit mijn zetel van verbazing. Ik vind zo’n reclamespots gewoonweg crimineel. Is het te veel gevraagd om deze reclamespots te verbieden? Dus als ik moet kiezen tussen een ‘groene’ wagen waarvoor ik een premie krijg of een gewone benzine- of dieselwagen die op TV gepromoot wordt als ‘goed voor mijn gezondheid’, tja, dan is de keuze snel gemaakt. En dan nog deze bedenking: waarom zijn het altijd automerken die reclame maken, waar blijven die fietsmerken? Misschien dat de overheid hier ook een handje kan toesteken?

Ook als we niet voor de TV zitten worden we gebombardeerd met verlichte reclamepanelen van vervuilende wagens. Zouden we lichtreclame en reclame over wagens en reizen met het vliegtuig niet kunnen verbieden en vervangen door boodschappen van algemeen nut, zoals bijvoorbeeld: fietsen is goed voor je gezondheid, of ga eens met vakantie in eigen streek? Men spaart energie uit en men stuurt de burger om de juiste keuze te maken.

Afgelopen jaren worden we geteisterd door droogte en hitte. Wat is het gevolg? Mensen schaffen zich massaal energieverslindende airco-installaties aan. Ze denken, ik heb geïsoleerd en heb zonnepanelen dus mag ik mij een airco aanschaffen, foute redenering vind ik! Een verbod op verkoop van airco’s had op zijn minst opgenomen kunnen worden in deze enquête.

Ze denken, ik heb geïsoleerd en heb zonnepanelen dus mag ik mij een airco aanschaffen, foute redenering vind ik!

In de enquête wordt soms gepolst naar onze bereidheid om iets voor het klimaat te doen. Ik denk dat de bereidheid redelijk groot is maar dat de verleiding om het op een meer vervuilende manier te doen nog groter is. Zolang het fundamenteel verkeerd zit (te goedkope vliegtuigtickets, reclame voor vervuilende producten, het subsidiëren van salariswagens, het geloof in de onvoorwaardelijke groei, …) zal het fout blijven lopen, fiscale stimulansen ten spijt. Wat we echt willen is een consequent beleid, en hiervoor hoeven we niet te wachten op de bereidheid van iedereen.

Wat we echt willen is een consequent beleid, en hiervoor hoeven we niet te wachten op de bereidheid van iedereen.

Afsluiter

Als afsluiter wil ik nog even terugkomen op de enquête zelf. Uiteraard wil ik iedereen uitnodigen om deze enquête nog in te vullen (dit kan nog tot 15 juli), het is tenslotte heel belangrijk om onze stem te laten horen, want die hebben onze beleidsmakers duidelijk nog niet gehoord. Vooral spijtig is dat de overheid dit ziet als een last en niet als een instrument om het beter te doen in de toekomst. Tenslotte wil ik de dienst die deze bevraging heeft opgesteld vriendelijk verzoeken om contact op te nemen met de makers van het Curieuze Neuzen onderzoek van afgelopen jaar. Het verschil tussen de zeer professionele aanpak van het Curieuze Neuzen onderzoek en het amateurisme van deze bevraging is zodanig groot dat het mij nuttig lijkt om op zoek te gaan naar professioneel advies alvorens met een tweede bevraging af te komen.

Deze foto heb ik gisteren genomen tijdens de laatste klimaatmars voor de verkiezingen, op Jezus kunnen we dus niet tellen en Maria hield een bord met volgende boodschap:
LORD FORGIVE
THEM (POLITICIANS)
FOR THEY DON’T
KNOW WHAT
THEY’RE DOING
Super origineel :-), maar op wie kunnen we dan wel rekenen en zouden we onze politici niet beter terechtstellen voor misdaden tegen de mensheid? Vergeven is o zo moeilijk.